Bracze sa sprytni i wyrachowani, bez cienia skrupulow. Maja duze lapy. Ci w kolejce natomiast, potulni i powolni z malymi dlonmi. Oni stoja, czekajac na swoja kolejke. Tak stoja jeden za drugim w kapeluszu, przestepujac ze zcierplej nogi i stac beda. Bez goryczy, bez konca…

A dzis mialam ochote na wycieczke rowerowa. Szkoda zmarnowac taki dzien na siedzenie na kanapie. Taka piekna pogoda, na pewno bedzie przyjemnie. Ksiazki musza poczekac. Zapakowalam wiec plecak, wlozylam wiatrowke i niewiele sie zastanawiajac, wyjechalam z garazu. Oczywiscie od razu zwialo mnie z… kol, ale pomyslalam, ze tam gdzie jade, bedzie cieplej i spokojniej, bo to tylko u nas na tej gorze tak wieje. Blondynka nie powinna za duzo myslec. Slonce swieci, wiec niech sie delektuje. Tam, gdzie pojechalam wialo sto razy gorzej. Wichura na calego! Szkwał, monsun, pasat i traba powietrzna w jednym!! A slonko, jakby nigdy nic… Mizdrzylo sie. Lodowate porywy wiatru prosto w twarz uniemozliwialy nie tylko rozkoszowanie sie lonem natury, ale przede wszystkim jazde lub jakiekolwiek poruszanie sie do przodu, a momentami ostro pod gorke. Do tylu szlo duzo latwiej i to bez zadnego wysilku, ale ja wolalam do przodu. Ach taka jestem, ze lubie utrudniac sobie zycie. Po uplywie pol godziny tej walki z zywiolem zrobilo sie troche lepiej. Tak mi przewialo, a raczej przehulalo, glowe, uszy,oczy i inne elementy, ze nie bylam w stanie sie juz zastanawiac nad tym, jak bardzo powinnam sie delektowac ta wycieczka. To bylo jak pedalowanie w gestniejacej zasmazce, w zamrazarce z wlaczonym wirowaniem (?!).

Wrocilam z przewiana i przemarznieta glowa, skamienialymi dlonmi, zesztywnialymi nogami, poszarpana odzieza i mocno opalonym czolem!!!!!!! … bo slonce tak pieknie swiecilo!!!!!!!!!!! Teraz ciesze sie, ze mialam sloneczne okulary na nosie, bo moglo mi i oczy wypalic. Zdradliwe sloneczko…

Na to sa dwa sposoby:  Jeden polega na tym, ze kazdy po kolei zamawia drinki dla wszystkich. Zbiera zamowienie, wola kelnera lub idzie do baru (jesli to impreza stojaca), zamawia, placi, przynosi grupie i rozdaje. Czyli, jesli jest 6 osob, to impreza trwa, az kazdy po kolei postawi rundke. Gorzej jest jak zaczyna sie runda nr2, ale to juz inna historia. Niektorzy sie opozniaja, a niektorzy funduja kolejke, kiedy jeszcze szklanki w polowie pelne (lub juz w polowie puste, zalezy komu jaka przypadlosc psychiczna doskwiera). Jest to bardzo naturalne, kazdy trzyma sie swojej kolejki bez przypominania lub wytykania palcem, bo wymiganie sie jest bardzo zle postrzegane. Wrecz ujma na honorze. Jesli ktos nie zdazyl postawic, wczesniej wyszedl, lub grupa sie rozeszla, to koniecznie trzeba sie umowic na nastepny raz, zeby nadrobic zaleglosci. Szczegolnie panom szkodzi takie nadwyrezenie wlasnego ego, ze jak to, ze co, mnie nie stac??

Drugi sposob korzystania z dobrodziejstw knajpy, baru w klubie sportowym lub lejacego sie strumieniami piwa podczas letnich festiwali, polega na „zrzuceniu sie” do jednego kociolka. Ta metoda przydaje sie szczegolnie kiedy liczba uczestnikow przekracza wyzej wspomniane 6 osob. Nawet osiem herbat w jeden wieczor ciezko zniesc… chociaz znam kogos, kto nie mialby z tym zadnego problemu (:O). Ani z osmioma herbatami w jeden wieczor, ani z piciem goracej herbaty na goracej plazy na goracej Dominikanie w srodku goracego sezonu… Ratunku!  Po zrzuceniu sie powiedzmy po 10 euro, wyznacza sie jedna osobe odpowiedzialna za kociolek, ktora placi za kazda kolejna runde. Wtedy nikt nie jest zobowiazany zostac do jakiegokolwiek konca, a reszte pieniedzy przeznacza sie na inny wspolny cel, albo przenosi na nastepny raz. Bardzo proste. 

W Polsce jest inaczej. I to bardzo! A przynajmniej, tam, gdzie ja pilam (jedno male piwo!). A to bylo tak. Grupa przychodzi se. A wlasciwie ludzie – kolejno, z polgodzinnymi nawet przerwami. Co kto przyjdzie se, to zamawia se, co chce. Jak rozmowa klei sie, to ten, co mu sie chce (pic!) zamawia se. A ja przygladam sie biednej kelnerce, ktora osiem razy podchodzi se do jednego stolika w pieciominutowych odstepach czasu, aby przyjac se kazde nowe zamowienie. Oddzielnie! Ze jej sie chce. Ale widocznie jej sie chce, bo w kawiarni nie ma tloku. Siedzi kilka par przy innych stolikach, wiec tam podchodzi se tylko po dwa razy…  mniemam. No i kazdy pije se, co chce. A na koniec kazdy se (tych osiem osob z naszego stolika) idzie do baru i placi se, spowiadajac sie kolejno, co pil. A pani swietnie pamieta se, bo nic nie zapisywala. Bo i sie nie zapisuje „jedno duze”… mozna zapamietac. Osiem razy, miejscowo razy dwa. Ale nie wszedzie… jak ta pani to wszystko weryfikuje se, nie mam pojecia. I czy wogole…? Na mnie kolej przyszla tez, wiec ja przykladem placacej przede mna kolezanki, se do pani „to ja dwa male, …  prosze”, bo to jednak byly dwa, a nie jedno. To „prosze” to bylo se tak z uprzejmosci, ladny jest nasz jezyk polski, poszpanowalam se. Pani sie zaczela krzatac za tym barem szepczac do drugiej pani, jakby bardziej ogarnietej w tej materii, ale i tak jej nie wyszlo. Podczas, gdy ja zapinalam plaszcz, pakowalam torebke i wkladalam rekawiczki (!), pani postawila przede mna dwa male piwa (!). Zamiast rachunku. Pf…

Do dzis nie wiem o co chodzilo w tej kawiarni…

A najgorsze jest to, ze czesciowo maja racje. Wiem, sytuacja powoli sie zmienia, bardzo powoli, i oczywiscie nie wszedzie tak jest, bo jakby nie bylo Krakow to jednak wyjatek. Ale co tu duzo mowic, Polska byla kiedys krolestwem, przez co zbyt wielu ma manie wielkosci i uwaza, ze im korona z glowy spadnie jak sie pochyla ku klientowi, aby byl zadowolony, zaplacil, polecil znajomym i sam wielokrotnie wrocil. Klient to zaraza, trzeba go ordynarnie zlupic z kasy i niech sie tu wiecej nie pokazuje… Nie bedzie Klient plul nam w twarz!

Zastanawiam sie skad bierze sie ten kompleks nizszosci Polaka. Nie sposob za wszystko winic socjalrealnej spuscizny ekonomicznej, bo niejeden kraj podniosl sie z kryzysu z usmiechem na twarzy. Sa rowniez kraje, ktore wciaz, pomimo biedy, potrafia smiac sie i bawic i z otwratymi rekoma przyjmowac tabuny rozjuszonych turystow. Czy Polak uwaza, ze jego swietym obowiazkiem jest udowadnianie wszystkim, a przede wszystkim sobie samemu, ze jest lepszy od innych? Dlaczego Polak nie potrafi uwierzyc, ze nie nie jest taki malutki i glupiutki*, jak mu sie zdaje, ze inni go widza??

*hm…

Ludziska z calej okolicy sie zeszli. Festyn, muzyka przyspiewna grala, tance byly w trawsku po kolana i kram z kielbaskami pana Janka… eech!! Co to byl za dzien!!!

ZASMARKANY. Miejsce zdarzenia: pole sasiada, rozmokle po dwutygodniowej, powiedzmy delikatnie, bardzo nieprzychylnej pogodzie. Lalo jak z cebra, ze nie przelewki, ale przechlusty. Ludzie sie nie zeszli – ze wzgledu na deszcz. A ci co byli, to sie raczej zjechali, na blocku rozmazanym po okolicznych drogach, przez traktory i samochody dostawcze. I to nie byl cyrk, a wlasciwie byl, bo zawody ponad 500 bystrych rumakow w skokach przez przeszkody na rozmoknietej polanie. Nie jeden wyladowal na kolanie…. taki rym. Wielu zrezygnowalo przed ukonczeniem biegu, nie chcac narazac swojej bestii na uraz.

Nie sposob bylo zostac dluzej i popatrzec, bo czlowiek sam sie zapadal w to bloto po kolana. W namiocie nie bylo wystepow trapezowych, ani pokazow tresury, jedynie piwodajnia dla dzokejow z problemami jelit oraz ich swity. A zamiast kielbasek pana Janka, jakis Hans chlubil sie frytkami (z zamrazarki) i hamburgerami (z fabrycznej wieprzowiny)… eee, taki dzien….?

Reguły gry:
1. podać linka do bloga osoby, która nas ustrzeliła,
2. zacytować na swoim blogu zasady zabawy,
3. wpisać 6 nieważnych, śmiesznych rzeczy na swój temat,
4. “strzelić” do następnych 6 osób,
5. uprzedzić wybrane osoby, zamieszczając komentarz na ich blogu.

Zeby tregulom stala sie zadosc, oto 6 najbardziej niewaznych rzeczy o mnie:
1. mam fiola na punkcie awokado HASS (male czarne o wielkim smaku)
2. w momentach frustracji rzucam sie na kawalek materialu, szpilki, maszyne do szycia
i tylko strzepy leca
3. mam grzywke na lewo
4. wiekszosc butow jakie mialam w dziecinstwie byly czerwone
5. nigdy nie mialam lalki Barbie
6. moja bezgraniczna fascynacja koniem na biegunach skonczyla sie pewnego dnia tym, ze dopiero po kilku godzinach zostalam znaleziona… u kolegi w domu. On mial konia na biegunach.

A tutaj nastepuje typowanie kolejnych ofiar do odstrzalu:
Margotek, Mish Mash, Moje Wypieki, Zzoonk, EntelePentele

Brzmi podobnie do letargu. Leterme zostal premierem rok temu, och jakie bylo zwyciestwo. To chyba pierwszy premier tego kraju od wielu wielu lat, ktory efektywnie przez caly rok nic niczego nie dokonal. Klotnie z Walonami i rozdzwieki we wlasnej partii… nuuudy.