Meeee, miaauu, wszystko jedno.

Mamy cztery koty, ale nigdy nie przyszlo mi do glowy cos takiego.

Przyjaciele

Ach, zycie w serialu! Wyglada sympatycznie, bo przyjaciele dbaja o siebie, odwiedzaja sie, wpadaja na chwilke do siebie, wtracaja sie, nie wtracaja sie, dzwonia do siebie, jadaja razem, wychodza razem, przesiaduja godzinami razem w kafejce, pomagaja sobie, wiedza kiedy sa sobie potrzebni… a nawet jak nie sa potrzebni, to sa ze soba. Niezly pomysl na przyjazn. Szkoda, ze nierealny. Jesli sie myle, to prosze sie wpisac w komentarzach, ze “my jestesmy od lat zgrana grupka przyjaciol”, albo cos w tym stylu; niech mnie szlag troszke trafi. Bardzo prosze. A tymczasem pogadam z Niuniu - moj nowy kumpel, troche welniany jest, ale porzadnie uszyty. Ma zamkniete oczy i domniemane uszka. Wyslucha. Pomoze? Nie ma niestety raczek. Odpyskuje? Tez nie, sprytna projektantka zaoszczedzila na nici. Na razie Niuniu dotrzymuje mi towarzystwa.

Długo, długo nic… i wreszcie!

Fotki z wystawy w jakiej bralam niedawno udzial…

[ nowa kolekcja 2008 ]

[ mini kolekcja "zwierzeca" ]

dzis

Duzo pomyslow, malo rak do pracy. I za kazdym razem cos nowego. Podziwiam ludzi, ktorzy w fabryce samochodow caly dzien deske rozdzielcza przykrecaja w samochodach…

“francja elegancja”

Pora na jakas smieszna bajke. Ale nie dzis. Dzis pracujemy, bo mamy wene. Wczoraj tez mialysmy, wiec zrobilysmy nowa sesje Czarnobialego Kapelusza, ale “po naszemu”. , musze przyznac, ze wyglada lepiej niz kiedykolwiek. Ten typ fotografii odzwierciedla jego charakter.